hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

Siger van Brabant

16 februari 2010


S

iger werd geboren in het huidige België in het midden van de dertiende eeuw.

Hij werd professor aan de Universiteit van Parijs, waar hij resoluut stelde dat de wereld niet geschapen is, dat de ziel niet onsterfelijk is en dat wetenschap moet bedreven worden onafhankelijk van godsdienstig gezag.

De Paus dreigde met terechtstelling, maar Siger bleef doceren en werkte zijn standpunten verder uit in zes filosofische werken. Zonder twijfel voelde hij zich beschermd door een grote aanhang onder de studenten in het roerige Parijs van de dertiende eeuw. Een van deze studenten was misschien Dante, die hem in de Paradiso (x.131-6) lovend beschrijft:

...
de eeuwige stralen van een geest,
zo diep in gedachten dat de dood hem traag leek.
Het is het licht van de eeuwige Siger,
die in de Strostraat in Parijs,
schokkende waarheden onderwees.
rt

In 1276 werd Siger gedagvaard door de inquisitie. Hij moest vluchten, zoals velen na en voor hem, om lijf en leden in veiligheid te brengen voor de Liefde Gods. Hij zou naar Orvieto getrokken zijn, en daar vermoord zijn door een krankzinnige die hem een pen in de rug stak. Dit is natuurlijk niet meer dan een moraliserend eigen-schuld verhaaltje: de pen verbeeldt zijn filosofisch werk, de waanzin is een allegorie voor ketterij, de rug duidt op valsheid.

Orvieto was tijdens het leven van Siger van Brabant een van de belangrijkste pauselijke residentieplaatsen geworden, en een bolwerk van de dominicanerorde. Iemand die voor beide op de vlucht was, zal er eerder in boeien terechtgekomen zijn dan met de pelgrimsstok.

De Italiaanse dichter Durante, misschien een schuilnaam voor Dante zelf, geeft een geloofwaardiger relaas. In een sonnet vertelt hij dat Siger onder ondraaglijke pijnen ter dood is gebracht in het “corte di Roma” te Orvieto. Dit “corte di Roma” (Hof van Rome) verwijst uiteraard naar het pauselijk hof. Ook de trage dood waar Dante over spreekt klopt hiermee.




Tags:

Zie ook het archief