hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

Overbodige oorlogen

13 juli 2013


C

ryptoloog Martin Hellman is emeritus professor van Stanford University en een van de bedenkers van het Diffie–Hellman cryptografisch protocol, en staat bijgevolg aan de basis van de computerbeveiliging waar we dagelijks op rekenen.

Daarnaast ijvert Martin Hellman tegen nucleaire bewapening en oorlog en onderzoekt hoe beslissingen om oorlog te voeren tot stand komen. Omdat oorlog een ethisch probleem is, en ethiek het onderwerp van mijn blog, acht ik zijn analyses belangrijk. Het is niet mijn bedoeling het proces te maken van mensen of landen. De besproken gegevens bieden wel een unieke kans om oorlogsmechanismes aan het werk te zien.

§

Hier een samenvatting van zeven posts van Martin Hellman op de Defusing the Nuclear Threat blog, over oorlogen die niet hadden hoeven plaatsvinden. De tot nu laatste post dateert van 11 juli 2013.

De Tonkin Golf, Zuid-Vietnam en Israël

Op 2 augustus 1962 werd in de golf van Tonkin de Amerikaanse destroyer USS Maddox aangevallen door drie Noord-Vietnamese torpedoboten. De Amerikaanse regering zweepte de oorlogskoorts op met beschuldigingen van agressie, maar er bestaat een (in het geheim gemaakte) opname van een telefoongesprek waarin U.S. President Johnson toegeeft dat het schip zich binnen de Vietnamese twaalfmijlsgrens bevond, en dat er geheime operaties waren uitgevoerd op het vasteland zoals het opblazen van bruggen, wegen en dergelijke. Een voordien geheim NSA document verklaart:

Kapitein Herrick gaf bevel het vuur te openen als de boten dichter naderden dan 1000 yards ... de Maddox vuurde drie salvo's om de communisten te waarschuwen. Deze aktie werd nooit vermeld door de regering-Johnson, die benadrukte dat de Vietnamezen het eerst vuurden.

Het tweede Tonkin incident, in de nacht van 4 augustus, was mede de aanleiding voor de Vietnamoorlog. Dit incident heeft echter nooit plaatsgevonden. Een voordien geheim document opgesteld door het NSA zegt dat de Noord-Vietnamezen enkel bezig waren met de redding van de boten die beschadigd waren in het incident van twee dager ervoor. Een piloot die die nacht in de lucht was heeft niemand zien vuren. De volgende ochtend volgden orders uit Washington om represailles te nemen. De veldslag die volgde werd breed uitgesmeerd in de pers. Op 7 augustus werd de Tonkin Golf Resolution aangenomen in het Congres, met als gevolg een oorlog die 2.000.000 mensenlevens eiste. De populariteit van president Johnson sprong met 14 punten omhoog.

Het is onthutsend dat na de catastrofale gevolgen van de lichtzinnig aanvaarde Tonkin Golf Resolution er een nieuwe gelijkaardige resolutie op tafel ligt, en het ziet er naar uit dat de Verenigde Staten opnieuw een overbodige oorlog tegemoet gaan - dit keer met Iran - op basis van onvoldoende gegevens. De nieuwe resolutie (S.RES.65) zegt dat

indien de regering van Israel militair moet ingrijpen uit zelfverdediging, moet de regering van de Verenigde Staten aan de kant van Israel staan en diplomatieke, militaire en economische steun verlenen aan de regering van Israel.

Cuba

Operatie Northwoods is een prima voorbeeld van onbezonnen oorlogsplannen. Reeds verschillende maanden voor de Cubaanse rakettencrisis hadden de Joint Chiefs of Staff een hoogst geheim plan opgesteld om een US-schip te laten opblazen in Guantanamo bay en zogenaamd communistische terreuracties uit te voeren in Miami, Florida en zelfs Washington.

Kennedy verwierp deze plannen, maar stemde wel in met terrorisme - sabotage, brandstichtingen en aanslagen - in Cuba. Door deze herhaalde Amerikaanse pogingen Castro te ondermijnen werd Chroesjtsjov bereid gevonden om nucleaire wapens op het eiland te installeren.

Hellman vraagt zich af of het niet hoogtijd wordt dat er meer vragen gesteld worden voor we ten oorlog trekken...

Noord-Korea

Gedurende de laatste 5 maanden heeft Noord-Korea het geduld van de wereld op de proef gesteld. Nucleaire testen, stoere taal, verbreking van het contact met Zuid-Korea. Het leek of er niets anders restte dan een militaire invasie, maar misschien is er wat anders aan de hand:

  • Misschien speelt Noord-Korea gewoon Amerikaanse handboeken na. In een zo'n handboek staat: "het is niet goed onszelf voor te doen als rationeel en koel. Ongecontroleerde elementen kunnen de vijand in verwarring brengen en angst inboezemen."
  • Noord-Korea zou de aanhoudende militaire oefeningen kunnen beschouwen als de voorbereiding voor een oorlog. Noord-Korea zou ervan op de hoogte kunnen zijn dat deze tactiek ook tijdens de Cubaanse rakettencrisis gebruikt werd.
  • Als Noord-Korea gerechtvaardigde klachten zou hebben waar het westen geen gehoor voor heeft. Zo had Noord-Korea in 1994 haar nucleaire activiteiten stopgezet, maar een verslag uit 2010 zegt dat het Congres de beloofde compensaties tegenhield. In 2002 haalde Bush het verdrag onderuit.

Afghanistan

Ook de oorlog in Afghanistan had vermeden kunnen worden. De analyse moet dan niet beginnen bij 9/11, maar in 1979, jaar waarin VS-president Carter jihadisten, waaronder Osama Bin Laden, begon te bewapenen tegen het Afghaanse regime in Kaboel dat banden had met de Sovjet-Unie. De Sovjet-Russische invasie van Afghanistan volgde zes maanden later. Maar zij die door Reagan "moedige Afghaanse vrijheidsstrijders" genoemd werden, haatten de Verenigde Staten evenzeer als ze de Sovjet-Unie haatten. De Sovjet-Unie beschermde haar grenzen ongeveer op dezelfde wijze als de Verenigde staten, die regelmatig ingrepen in Centraal- en Zuid-Amerika. Het was de angst voor Sovjet-Russische expansie waardoor het westen niet zag dat hun vijanden ook onze vijanden waren.

Nucleaire risico's werden opgedreven toen de CIA aanslagen binnen de Sovjet-Unie plande, en nog meer toen de politiek ten overstaan van Pakistan werd gewijzigd. In april 1979 was een boycot tegen Pakistan van kracht geworden omdat het beschikte over een nucleair arsenaal van een honderdtal kernkoppen. Enkele maanden later, twee dagen na de Sovjet-Russische invasie van Afghanistan, schreef Brzezinski een memo aan president Carter:

...we moeten Pakistan geruststellen en aanmoedigen om de rebellen te steunen. Daartoe moeten we onze politiek tegenover Pakistan wijzigen, hen meer garanties geven en meer hulp, en helaas moeten we beslissen dat onze veiligheidspolitiek tegenover Pakistan niet langer gedicteerd kan worden door ons non-proliferatiebeleid.




Bronnen:
ScienceWonk Blog
Defusing the Nuclear Threat
President Johnson over Tonkin incident (telefoonopname)
Memorandum Joint Chiefs of Staff Justification US military intertvention in Cuba.
Resolutie 65 US Congress 2013-2014
Lessen uit de Noord-Koreaanse nuclaire crisis
US Unwittingly Encouraging North Korea’s Nuclear Program

Tags: actueel, ethiek, pacifisme, samenleving

Zie ook het archief