hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

Een zaak tegen kernwapens

7 mei 2014


drongo

D

e Republiek van de Marshall Eilanden daagt negen landen die kernwapens bezitten voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, omdat ze niet ontwapenen zoals vastgelegd in het Non-proliferatieverdrag van 1970. De Marshall Eilanden hebben zwaar geleden onder nucleaire testen die op hun grondgebied werden uitgevoerd van 1946 tot 1958.

§

Vijf van de negen gedaagden werden erkend als "nucleaire staten" door het Non-proliferatieverdrag: de VS, Rusland, China, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Daarnaast worden vier staten aangeklaagd waarvan bekend is dat ze een kernwapenarsenaal bezitten: Indië, Pakistan, Noord-Korea en Israël.

Het Non-Proliferatieverdrag is een overeenkomst tussen de toenmalige bezitters van kernwapens, die zich ertoe verbonden hun arsenaal af te bouwen, en anderen, die zich verbonden geen nucleaire kernwapens te ontwikkelen of te bezitten.

De Marshall Eilanden erkennen dat er vandaag minder kernwapens zijn dan tijdens de Koude Oorlog, maar ze menen dat de afbouw tergend traag gaat. Terwijl de VS en Rusland vandaag samen nog steeds 16.000 kernwapens bezitten - voldoende om alle leven op onze planeet te vernietigen - wordt naarstig gewerkt aan de modernisering en dus krachtiger maken van dit arsenaal. The guardian citeert Kate Hudson, secretaris van de Campaign for Nuclear Disarmament:

De staten met nucleaire wapens gaan verder met het verspreiden van de mythe dat ze werken aan initiatieven voor multilaterale ontwapening, terwijl ze miljarden besteden aan de modernisering van hun nucleair arsenaal. De plannen van het Verenigd Koninkrijk om de Trident te vervangen maakt een schertsvertoning van haar bewering te geloven in multinationale afspraken - en nu zal het bovenop de grote publieke weerstand ook internationaal wettelijk uitgedaagd worden om haar schijnheiligheid ten toon te spreiden.

Niet alleen het Verenigd Koninkrijk kruipt in het stof voor de militairen en de wapenindustrie. Ook Nederland en België werken mee aan de modernisering zonder zich om democratische besluitvorming te bekommeren. Omdat de VS op eigen houtje (?) de "geheime" kernkoppen op ons grondgebied gemoderniseerd heeft, worden we gedwongen de F16's, die deze bommen niet kunnen leiden, te vervangen door Joint Star Fighters waarvan niemand weet wat ze kunnen en wat ze kosten. Al weten we wel dat de schattingen, na een initieel prijskaartje van €70.000.000 per stuk, altijd maar oplopen en we eerder bij een hallucinante €200.000.000 zullen landen dan bij €150.000.000.

Nucleaire explosies op de Marshall Eilanden.

(voor meer details zie website van de ambassade van de Republiek van de Marshall Eilanden in Washington D.C.)

1946: in maart evacueren de VS 167 inwoners van het eiland Bikini naar de Rongerik atol, 200 km verder, voor de eerste kernproef sinds de Tweede Wereldoorlog. Voor alle veiligheid worden in mei ook inwoners van de Enewetak, Rongelap en Wotho atols verplaatst voor de duur van de operatie, die bestaat uit twee nucleaire explosies van Hiroshima-grootte op Bikini.

1947: de Marshall Eilanden en de rest van Micronesië worden door de VN onder VS-bestuur gebracht. De VS heeft daarbij de plicht "de inwoners te beschermen tegen verlies van hun gebieden en bestaansmiddelen."

1948: de gedeporteerden op Rongerik staan aan de rand van de hongerdood. Ze worden verhuisd naar Kwajalein, waar ze zes maanden moeten wachten op een definitief onderkomen. In april worden drie nucleaire explosies uitgevoerd op het eiland Enewak. De Bikinigemeenschap wordt naar Kill gebracht, een eiland zonder beschermende lagune of ankerplaats.

1951: in april worden vier nucleaire explosies uitgevoerd op Enewetak.

1952: de eerste waterstofbom wordt tot explosie gebracht op Enewetak. Hij wordt geschat op meer dan 10 ton TNT, 750 keer Hiroshima, en laat een heel eiland in rook opgaan.

1954: in februari, terwijl weersvoorspellingen steeds ongunstiger worden en bewoonde eilanden onder de fall-out zullen komen, verwijderen de VS hun oorlogsschepen en wordt een reeks megaton explosies op Bikini doorgezet. Een van deze bommen is de eerste vervoerbare waterstofbom. Binnen enkele uren bedekte een grijswitte asse de bewoonde eilanden Rongelap en Ailinginae. Daarna kwamen de VS-weermannen zelf aan de beurt, en nog wat later de bewoners van Utrik en andere eilanden. Wie blootgesteld was toonde braakneigingen, misselijkheid en huidirritaties. Dagen later werden de besmette eilanders naar Kwajalein gebracht voor observatie. Brandwonden en haaruitval werden vastgesteld. De VS-atoomcommisie verklaart in een persmededeling dat enkele mensen onverwacht aan een beetje radioactiviteit blootgesteld werden, maar dat ze het allemaal goed maken. Toch wordt in maart een geheime studiegroep opgericht om het effect van "ernstige beta en gammastraling van zware kernexplosies" op de bewoners van Rongelap en Utrik te onderzoeken. In april wordt bekend dat ook de 400 inwoners van Ailuk getroffen werden. Die waren niet geëvacueerd omdat men de kosten te hoog vond. In mei mochten de Utrik eilanders terugkeren naar hun eiland dat "maar lichtjes besmet was".

1956: 17 nucleaire bommen, waaronder verschillende waterstofbommen, werden tot explosie gebracht op Bikini en Enewetak. Aan de vroegere bewoners van Enewatak en Bikini wordt een kleine schadevergoeding uitgekeerd. Op hun nieuwe, amper bewoonbare eilanden (Ujelang en Kili) leven ze op de rand van de hongerdood.

1957: Rongelap wordt veilig verklaard. Wetenschappers verklaren: "hoewel de radioactieve besmetting van Rongelap perfect veilig geacht wordt voor menselijke bewoning, is de straling toch hoger dan elders. De bewoners van dit eiland zullen ons zeer waardevolle gegevens opleveren over het effect van ecologische straling op menselijke wezens."

1958: 32 tests, waaronder verschillende waterstofbommen, worden uitgevoerd op Enewetak en Bikini. De allerlaatste explosie (de 66e) vindt plaats op 18 augustus.

Vanaf 1963: de eerste schildklierkankers verschijnen onder de Rongelap eilanders. Dokters stellen verhoogde groeiachterstand vast. Rongelap en Bikini worden vrijgegeven voor bewoning, maar later weer geëvacueerd. Inmiddels wordt bekend dat veel meer eilanden besmet zijn dan eerst beweerd.

Verwante blogs:



Bronnen:
Nuclear Issues - website van de ambassade van de Marshall Eilanden in Washington D.C.
Marshall Islands sues nine nuclear powers over failure to disarm (the guardian)
THE TREATY ON THE NON-PROLIFERATION OF NUCLEAR WEAPONS(VN)



Tags: actueel, ethiek, pacifisme, samenleving, wetenschap

Zie ook het archief