hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

De betrouwbaarheid van neurowetenschap

24 november 2014


connectoom

H

et is bekend dat hedendaags wetenschappelijk onderzoek onder grote druk staat. De ongeduldige markt van nieuwe technologieën en de daarbij horende pers, van kioskblaadjes tot (voor onderzoekers zelf onbetaalbare) prestigepublicaties, eisen steeds sneller en steeds verbluffender resultaat. Dit ondergraaft al te dikwijls de noodzakelijke zorgvuldigheid. Testresultaten die variëren van onvoldoende gecontroleerd tot simpel bedrog houden de persen aan het draaien met eindeloze aankondigingen van doorbraken waar men later niets meer over hoort.

§

In deze wedijver worden standaardpraktijken zoals het repliceren van testresultaten verwaardloosd: wetenschappelijke feiten zijn niet beklonken met één gelukkig experiment en de daaropvolgende ren naar de persen. Een experiment moet elders herhaald worden om de uitslag te bevestigen - maar daar is zelden tijd voor. Het zou nog beter zijn als experimenten vooraf gepubliceerd werden, met inbegrip van omstandigheden en verwachtingen, zodat de resultaten niet achteraf verfraaid kunnen worden, bijvoorbeeld door enkel de gunstigste testen te vermelden.

Een nieuw (vooraf gepubliceerd) onderzoek door Wouter Boekel en collega's naar de herhaalbaarheid van hersenonderzoek toont het probleem nog eens aan.

De onderzoekers trachtten 17 neurologische experimenten te herhalen, die beweerden een verband te kunnen leggen tussen gedrag en hersenstructuur, waaronder één experiment dat had "aangetoond" dat de amygdalia van mensen met veel facebookvrienden groter is dan die van anderen.

Het verband tussen hersenstructuur en gedrag is al enige tijd een hot item. Het raakt de belangrijke vraag of wij enigszins vrij zijn ons gedrag te kiezen, of dat wat we doen bedraad is in onze hersenen.

Er bleek weinig of geen verband te bestaan tussen de hersenstructuur die met MRI en DWI gescand was, en de gedragspatronen zoals die bleken uit vragenlijsten die de testpersonen moesten invullen.

De resultaten werden als volgt samengevat door Boekel et al.:

Onze resultaten tonen een zwakker effect voor bijna alle testen. [...] Het effect verzwakt tot zero, of verschuift soms naar de tegengestelde richting. Voor drie effecten (Westley et al.; het ging hier om het verband tussen de dikte van de cortex en aandacht/controle) gelijken de resultaten op die van de oorspronkelijke studie.



Bronnen:
A purely confirmatory replication study of structural brain behavior correlations
Failed Replications: A Reality Check for Neuroscience?



Tags: actueel, bewustzijn, ethiek, samenleving, wetenschap

Zie ook het archief