hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

Kunstmatige overbevolking

26 mei 2015


Josephine Skriver

I

k heb respect voor elk individu dat leeft, en ik zal discriminatie om welke reden ook uit al mijn macht bestrijden. Maar ik heb geen sympathie voor gesofistikeerde technische ingrepen om nog meer kinderen op de wereld te zetten dan er al zijn. Het geld en onderzoek dat daar massaal aan besteed werd is volslagen nutteloos, en op de lange duur zelfs schadelijk.

§

Aanleiding voor deze blog waren een aantal opeenvolgende krantenartikelen over kunstmatige bevruchting.

Het eerste artikel (dat al snel een trieste reeks werd) gaat over een zesling in het zeer katholieke Costa Rica, samen met het zeer islamitische Afghanistan een van de laatste landen waar kunstmatige bevruchting en abortus verboden zijn. Zeslingen worden bij mensen omzeggens nooit geboren onder natuurlijke omstandigheden, en het is vrijwel zeker dat het hier om een verdoken kunstmatige bevruchting gaat. Bij kunstmatige bevruchting is abortus een normale procedure voor overtollige foetussen, maar als abortus niet toegepast wordt ligt de geboorte van meerlingen voor de hand. Evenzeer als het voor de hand ligt dat de meerderheid ervan zal sterven, of een behoeftig leven zal leiden. Tot op vandaag zijn er drie van de zes baby's gestorven. Het komt er nuchter beschouwd op neer dat een vrouw die een kind wil er in het proces een paar in koelen bloede laat sterven. Dat is de levensgrote tegenstelling tussen kinderwens en moederliefde.

Het tweede artikel gaat over een Duitse dame van 65, moeder van 13 kinderen, die desondanks bevalt van een vierling na een kunstmatige bevruchting in Oekraïne. De dame vertelde RTL, dat de exclusieve rechten van haar kocht, dat haar dochtertje van acht nog een broertje of zusje wou om mee te spelen. Het werden drie jongetjes en een meisje, geboren na 26 weken. Ze zouden een goede kans maken om te overleven. Het bericht klinkt alsof we tevreden mogen zijn dat als een kind geboren wordt het "een goede kans heeft te overleven". Het klinkt bijna positief. Er wordt niet bij verteld of het meisje (en wat dat betreft de moeder) bereid was enkele van haar kinderen in levensgevaar te brengen of levenslang schade toe te brengen voor één nieuw speelmaatje.

Het derde artikel gaat over topmodel Josephine Skriver (foto). Zij is de IVF-dochter van een lesbische moeder en een homoseksuele vader die mekaar via een advertentie vonden, en elk hun eigen homoseksuele relatie hebben. Skriver, zoals zovele mensen die opgroeiden in een homo- of lesbo-gezin, is erg gelukkig en succesvol.

Ik pleit voor gelijkbehandeling van de levenden. Ik heb evenveel respect voor mensen die geboren zijn door kunstmatige bevruchting als voor gelijk wie. Ik begrijp ook wel dat sommige mensen er veel voor over hebben een eigen kin op de wereld te zetten. Ik vind het daarentegen een schande dat onze samenleving zoveel geld besteedt aan het bijmaken van mensen, terwijl de aarde overvol is en er talrijke kinderen zijn waar niemand naar omkijkt, die op gevaar van hun leven trachten onze samenleving te bereiken enkel om geen honger te hoeven lijden, in de hoop dat iemand naar hen zal omkijken, maar die zo ongewenst zijn dat we ze in de gevangenis gooien en deporteren zonder enige garantie voor hun opvang of zelfs hun leven. Terwijl we zeggen dat we geen plaats hebben voor het kind dat op de vlucht is, geven we bergen geld uit om er andere bij te maken. Is dat wat men met "kinderwens" aanduidt? Is het geen racisme of erger?

Of we zijn we de fiere bezitters van ouderliefde: de grote, vertederde bezorgdheid voor het welzijn van kinderen, die je niet kan voelen voor kinderen die niet bestaan. Of men is de prooi van een kinderwens: de instinctieve behoefte tegen elke prijs van eigen stam te kweken. Let wel, ik schrijf "tegen elke prijs" want ik heb niets tegen ouderschap of ouders op zich, wel tegen de absurde prioriteit die onze samenleving geeft aan "eigen genen". Daar zijn mooie theorieën bij bedacht: Darwin, het voortbestaan van de genen of het bloed en zo verder. Misschien draait de ontwikkeling en verspreiding van dure bevruchtingstechnieken in de grond om sociaal conformisme: kinderen van jezelf, zoals de anderen. Niet het gevoel hebben achter te blijven. In de samenleving zou adoptie in veel hoger aanzien moeten staan dan biologisch ouderschap. Het eerste siert de adoptieouder, het laatste hebben we gemeen met vissen en reptielen.




Bronnen:
Topmodel verwekt met ivf: 'Ik ben geen wetenschappelijk experiment'(Nieuwsblad 25 mei)
Duitse vrouw (64) bevalt van vierling (VRT 23mei)
German woman aged 65 gives birth to quadruplets after IVF treatment (the Guardian 23 mei)
Derde baby van Costa Ricaanse zesling gestorven (De Morgen 25 mei)
Tweede baby van zesling in Costa Rica gestorven (De Morgen 23 mei)
Kindje van pasgeboren zesling Costa Rica gestorven (De morgen 21 mei)
Zesling geboren in Costa Rica (De Morgen 18 mei)
Court of Human Rights overturns Costa Rica's ban on IVF (7 januari 2013 BioNews)



Tags: actueel, ethiek, samenleving, wetenschap

Zie ook het archief