hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

Waarover men niet spreekt (Wim Van Rooy)

15 november 2015


Waarover Men Niet Spreekt

D

it is het meest voor de hand liggende boek dat vandaag had kunnen verschijnen. Het is een opsomming van alle slordige veralgemeningen, overhaaste beschuldigingen en kwaadwillige stemmingmakerij tegen vreemdelingen. Nu oorlogsvluchtelingen Europa overspoelen zetten de ruw gebekte marktkramers van de haat snel hun kraampjes op onder luid applaus van het rechts gepeupel. Het werden meer dan zeshonderd bladzijden, een getal dat vooral de omvang van onze hatelijke waanideeën aantoont.

§

Alles wat in "Waarover men niet spreekt" staat wordt al tot vervelens toe besproken in de kwartieren van het Vlaams Belang (dat is de naam voor het vroegere Vlaams Blok sinds de partij verboden werd wegens racisme) en van Pegida (met beide heeft de auteur nauwe banden). Men spreekt er eindeloos over aan de toog van volkscafé's als De Leeuw Van Vlaanderen. Maar het is ook de eindeloos herhaalde litanie van christelijk rechts en haar naïeve atheïstische meelopers, zoals we die kennen uit fora en tientallen extreem-rechtse blogs: moslims zijn simpelweg slecht en zijn een gevaar voor het edelmoedige Europa en de rijke Vlaamse tradities, een acute bedreiging van onze bloedworsten-kermissen waarover christenen en atheïsten het plots vochtig eens worden. De titel is dus grovelijk misplaatst: "waarover oeverloos geluld wordt" zou beter bij de inhoud passen.

Het boek citeert geen studies, enkel opgepompte anekdotes. Het bevat geen ernstig bronnenregister, maar strooit uitgekauwde kalendercitaten van de gebruikelijke grote denkers rond. Het bevat geen alfabetische index - niets van wat men bij een doortimmerd essay mag verwachten. Het scheldproza hoort er van nature bij.

Het is dus helemaal niet vreemd dat geen enkele serieuze uitgever aan het boek wou. Het werd uiteindelijk gepubliceerd door Tom Zwitser, volgens Knack:

een conservatieve katholieke filosoof die op zijn blog 'de ontkerstening in de Nederlanden een halt toe wil roepen'.

Het belangrijkste wapenfeit van Tom Zwitser lijkt te zijn, dat Anders Breivik in hem een medestander herkende en hem op zijn mailinglijst zette. Ik ken de haast waarmee men tracht Breivik los te maken van zijn extreemrechtse denkgenoten, maar het gedachtegoed van "waarover men niet spreekt" stemt verbluffend overeen met het manifest van Anders Breivik, dat dubbel zo dik is. Zowel Breivik als Van Rooy herhalen eindeloos dat links het islamterrorisme steunt, dat de islam gelijk staat aan fascisme, dat ze bezorgd zijn om de erfenis van de verlichting, dat Europa vertrappeld wordt door Barbaren, dat we onze cultuurchristelijke wortels moeten verdedigen, enzovoort. Beide herhalen eindeloos populaire drogredenen en slaan ons aanhoudend met 'politiek correct' om de oren, alleen heeft Breivik er dubbel zoveel pagina's aan gewijd. Ik ben er trouwens van overtuigd - wat dat voor u ook mag waard zijn - dat Breivik zijn lijvige homp evengoed had kunnen slijten aan Tom Zwitser, als niet op een bepaald moment zijn stoppen waren doorgeslagen. Van Rooy, Zwitser en honderden anderen zijn objectieve denkgenoten van Breivik. De grootste gemene deler in de bakken reactionaire onzin waarmee we overgoten worden, die over en weer nagebootst en aangezwengeld wordt, leidt nooit tot een helder besluit met een oplossing - of het moet er een zijn die de meesten niet hardop willen noemen. Ze verschuilt zich tussen de lijnen, of ze het nu beseffen of niet: zoveel afkeer en haat moet wel uitmonden in geweld. Er moeten doden vallen. Liever in Jemen dan in Noorwegen, maar voor hen is er, alles overwogen, geen weg naast.

Ook Breivik liep eindeloos te zeuren over partijen en linkse intellectuelen die het volk verraden. Het duurde heel lang voor hij "zijn" oplossing vond om christelijk Europa te redden. Dat Breivik de voorpagina haalde komt niet doordat hij anders dacht dan Van Rooy, maar doordat zijn onschuldige slachtoffers in Noorwegen vielen, en niet in Jemen, Palestina, of een van de andere landen waar het christelijk-rechtse programma wordt afgewerkt.

De "intellectuele" overeenkomsten met Breivik zijn honderd maal sterker dan de overeenkomsten die Van Rooy - ter kwader trouw of uit domheid - beweert te zien tussen moslims, multiculturalisme, postmodernisme en terrorisme.

Van Rooy, Breivik cs. noemen mulitculturalisme ("multicul") een linkse ideologie die geen rekening houdt met de eigen volksaard (en zoals alle traditionalisten wanen ze hun eigen volksaard ver verheven boven de andere.) Ze denken dat er in elk land één volk met één cultuur hoort. Dat is nationalistische pseudowetenschap, want er bestaat niet zoiets als een volksaard, er bestaan alleen evoluerende culturen. Bovendien beschuldigen ze links ervan de christelijk-Europese cultuur te willen vernietigen om een multiculturele samenleving te forceren. In werkelijkheid is multiculturaliteit een normaal en spontaan verschijnsel overal waar migratie plaatsvindt. Het is echter een fase, die langzaam plaats maakt voor integratie en een mondiale (vanzelfsprekend seculiere) meta-cultuur, zoals iedereen makkelijk kan waarnemen. Hoe snel die integratie plaatsvindt, en of ze plaatsvindt, hangt af van krachten die in de samenleving werken. Alternatieven voor multiculturaliteit zijn segregatie, deportatie, genocide en integratie. Alleen deze laatste is geweldloos en leidt tot langdurige vrede.

Naast de misinformatie over multiculturalisme is er ook de totaalverwarring over postmodernisme. Voor onze rabiaat conservatieve auteurs is postmodernisme vooral een gruwel omdat het nieuwe ideeën opwerpt. Modernisme is al erg (tenzij als excuus voor oorlog) dus moet "post"-modernisme nog erger zijn. Deze stroming is inderdaad een aanval op allerhande heilige huisjes, maar postmodernisme is lang niet altijd verwant aan links. Zo heeft Jean Bricmont, de links-anarchistische professor kernfysica uit Leuven samen met zijn Amerikaanse collega Alan Sokal nietszeggende postmoderne publicaties ontmaskerd.

De publicatie van "Waarover men niet spreekt" zou vermoedelijk een flop zijn geweest als de uitgever zelf niet vooraf een schandaalsfeer had gecreëerd. De onverschilligheid voor het boek in de uitgeverswereld werd opgepompt tot een complottheorie (Drabbe-gate, stel je voor). Het werd geplugd als "het boek waarvan iedereen de inhoud vreesde" (maar wat is er nieuw dan?) en dat volgens de uitgever "al bij voorbaat fel omstreden" was (maar door wie dan?)

Het lijkt wel alsof er zo hard op werd gehamerd dat iedereen het boek aanviel, dat uiteindelijk niemand nog die open deur wilde intrappen. Zwitser lijkt er in geslaagd terzelfder tijd reclame te maken én kritiek het zwijgen op te leggen. Men moet maar even het boek googelen om te zien dat de zelfverklaarde underdog geen spatje hoeft te vrezen. Op de eerste plaats in het googleresultaat noemt doorbraak.be het boek interessant. Op 2 staat de site van het boek met 16 lovende citaten, waaronder dat van Etienne Vermeersch (zie verder). Op 3 wordt Van Rooy vergeleken met niemand minder dan Emile Zola. Bol.com laat zich op nummertje 6 door de uitgever influisteren dat "Nooit eerder gelouterde en bezonken gedachten zoveel weerstand opriepen". Op 5 laat Het Laatste Nieuws Etienne Vermeersch zeggen dat hij "niemand kent die zoveel gelezen heeft en wat hij schrijft met bronnen en citaten verduidelijkt". Klaarblijkelijk heeft Vermeersch Breivik nog niet gelezen. Elders vindt Joost Niemoller, in tegenspraak met Vermeersch, dat het erg slim is van Wim Van Rooy om zich niet door cijfers en wetenschappelijke feiten te laten afleiden. Op 6 wordt de Van Rooy-versie van Drabbe-gate uit de doeken gedaan. Het vertrek van Karl Drabbe bij uitgeverij Pelckmans wordt er in voorgesteld als een complot van de weldenkende culturele elite tegen zijn vervaarlijk onthullende boek. En zo gaat het verder. Waar zijn al die tegenstanders waar de reclame het over had? Was die 'nooit eerder geziene weerstand' eveneens verzonnen? Zou het kunnen dat alleen extreem rechts zich zo opwindt?

Het resultaat van de gefabriceerde heisa was dat de eerste druk in een week uitverkocht was. Dat zegt de uitgever althans. Het zou dus alweer opgeklopt kunnen zijn. Want Het Laatste Nieuws biedt meer: het boek was al uitverkocht voor het gepubliceerd was. Immers, een goede spin geeft een aanzet, de sensatiepers pikt aan en blaast op. Vandaag (14/11) staat op de website van de uitgever dat de eerste druk op voorraad is en besteld kan worden. Niks uitverkocht dus. Allemaal vreemd voor een boek met een inhoud waarover men volgens de titel niet wenst te spreken. Een zakje strooizout is blijkbaar geen overbodige luxe hier.




Bronnen:
'De islam is een groot probleem en de Europeanen zijn gek dat ze dat niet inzien' (Knack interview)
Sam Harris, the New Atheists, and anti-Muslim animus - Glenn Greenwald
Joost Niemoller
Skepsis interview met Alan Sokal en Jean Bricmont



Tags: actueel, ethiek, pacifisme, samenleving, seculariteit

Zie ook het archief