hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

Rosa Parks

1 december 2015


Rosa Parks

Z

estig jaar geleden weigerde de Afro-Amerikaanse Rosa Parks haar plaats op de bus af te staan aan een blanke. Het was de vonk die de burgerrechtenbeweging nodig had en, na hardnekkig maar geweldloos verzet, de rassenscheiding in de VS op de helling zette.

§

Het is haast niet te geloven dat minder dan een mensenleven geleden rassenscheiding in de VS en in het hele Westen de norm was. Dat is vooral moeilijk te geloven omdat we aanhoudend om de oren geslagen worden met "westerse waarden", de "verlichting" en "de judeo-christelijke traditie" alsof dat onwrikbare normen zijn die altijd bij het Westen hoorden. Daarbij wordt verhuld dat ontvoogding slechts recent van de onderdrukten zelf is gekomen, niet van verlichte of gezegende geesten.

De gedachte dat de hedendaagse individuele mensenrechten traditioneel westers en christelijk zijn, en dat daarom het Westen het recht of zelfs de plicht heeft overal met geweld in te grijpen, is een bedrog dat met gemak het nieuwe racisme genoemd mag worden. Het is in de grond oerconservatief, discriminerend en schijnheilig.

Nog erger is dat deze waanvoorstelling een hypotheek legt op elke toekomstige geweldloze actie voor ontvoogding, zoals in de aanvang de Arabische Lente.

Telkens het Westen vindt dat er weer eens shock and awe nodig is om de wereld eraan te herinneren dat wij de unieke dragers van de vooruitgang zijn, moeten we ons Rosa Parks herinneren, die nog maar kort geleden weigerde een bank achteruit te gaan zitten omdat de blankenafdeling vol was.




Tags: actueel, ethiek, pacifisme, samenleving

Zie ook het archief