hoofdmenu
Sigers Weblog

none yet

Mia Doornaert beschuldigt - nog dit

11 mei 2016


Mia Doornaert

S

inds 31 maart bezetten duizenden Franse jongeren elke nacht pleinen in de grote steden, met de Place de la République te Parijs als zwaartepunt. Deze beweging (Nuit debout) heeft net als de occupy-beweging en de indignado's geen leider, maar neemt beslissingen in algemene vergaderingen. De beweging slaat over naar Belgische en Spaanse steden. Er wordt opgeroepen tot een internationale bijeenkomst in de Place de la République op de avond van 7 mei.

§

Nuit debout voert geweldloos verzet, aanvankelijk tegen de nieuwe arbeidswetten, maar steeds meer tegen de toenemende ongelijkheid, het neoliberalisme, handelsverdragen als TTIP enzovoort. Zo werd van het begin af steun gegeven aan vluchtelingen en sans-papiers. Een communiqué van 5 april luidt:

Onze mobilisatie was eerst een protest tegen de hervormingen van het arbeidsrecht. Maar deze hervormingen zijn geen geïsoleerde kwestie. Ze vallen samen met de soberheidspolitiek in de buurlanden, en zullen dezelfde uitwerking hebben als de Jobs Act in Italië en de Reforma Laboral in Spanje: meer ontslagen, meer ontberingen, meer ongelijkheid en meer oog voor privébelangen. we weigeren de shocktherapie te ondergaan die ons wordt opgedrongen onder het mom van een vrijheid beknottende noodtoestand.

Zondagochtend verslikte ik me in mijn koffie toen ik Mia Doornaert op de Vlaamse televisie hoorde verklaren dat Nuit Debout "weinig vooorstelt":

De Fransen hebben nog altijd de revolutie in de geest [...] en die vervelen zich als ze niet af en toe revolutie kunnen spelen, is het niet op de Place de la Bastille dan is het op de Place de la République. [...] Het zijn gemanipuleerde jongeren met een Pavlov-reflex...

Nuit Debout is volgens Doornaert superconservatief en even later, in volle vuur van het betoog, zelfs hyperconservatief. Doornaert kan het weten als veteraan van mei '68, zegt ze. Dat was het echte werk. Toch merkwaardig hoe Europese neocons zich en masse tot mei '68-veteranen uitroepen. Er zijn de Franse klassiekers als Bernard-Henry Lévy en André Glucksmann. Bij ons is er naasr de extreemrechtse racist Wim van Rooy nu dus ook Mia Doornaert. Dat is natuurlijk niet veel meer dan vérpiesen: verklaar jezelf tot mei '68-veteraan en je hebt je akkertje afgebakend, je grijpt de autoriteit om op elk burgerverzet meewarig neer te kijken, en het af te doen als dom en conservatief. Het lijkt het nieuwe hyper-conservatieve machtsmiddel bij uitstek. Als je jezelf tot mei '68-veteraan verklaart zal je toch wel genoeg gezag hebben om elke revolutie weg te vegen. Maar ik kan me moeilijk voorstellen dat wie werkelijk op de barricades van mei '68 heeft gestaan, niet doodziek wordt het horen van de toen al dagelijks afgezaagde kreet "gemanipuleerde jongeren met een Pavlov-reflex", en die nietszeggende belediging zelf in de mond zou nemen. Dat Mia Doornaert geen enkele band heeft met burgerverzet anders dan een occasionele verkeersopstopping toont ze als ze de nieuwe arbeidswetten voor het slaperige publiek uiteenzet:

Ik vind het normaal dat een werknemer die niet voldoet ontslaan wordt. De bedoeling van de wet is die drempel te verlagen. [...] Werkgevers zijn toch geen onnozelaars. Als je iemand aanwerft die goed is voor de job, als je een goeie vind dan wil je die houden. Je gaat die toch niet buitenzetten omdat je hem gratis mag ontslaan? Dat is een idiote opvatting van hoe werkgevers denken.

Als een volleerde journaliste van haar tijd praat ze de politici na die zeggen dat de wet die het ontslaan van werknemers vergemakkelijkt er eigenlijk op gericht is het aanwerven van jongeren te vergemakkelijken. Dat is natuurlijk newspeak. Rechtse economen vertellen ons aanhoudend dat als ondernemers niet door wetten gehinderd worden ze meer winst kunnen maken, en dat meer winst tot meer aanwervingen leidt. Zo gaat het in de VS en in andere neoliberale paradijzen. Terwijl niemand mag weten wat er in het TTIP-verdrag wordt bekonkeld, kunnen we toch al met zekerheid zeggen dat het Europa deze neoliberale weg wil opsturen, en de nieuwe arbeidswetten overal in Europa bereiden ons daarop voor.

Hayek wist al uit de sociale geschiedenis én uit de sociale geografie, dat meer winst ook leidt tot meer armoede onder 99% van de bevolking. Maar, meende hij, armoede moet er ook zijn. Daar kreeg hij een Nobelprijs voor.

Neocons zullen zich er wel voor wachten die koe van een waarheid hardop te herhalen. Dus worden wetten die de armoede vergroten voorgesteld als een job plan. Doornaert verwijst naar de werkloosheidsstatistieken: Frankrijk, verklaart ze, heeft een jeugdwerkloosheid van 25%, en het Europese gemiddelde is 10%. Daarom heeft Frankrijk deze wetten dringend nodig. En daar schrok ik dus van bij mijn zondagse ochtendkoffie, terwijl het publiek van De Zevende Dag zachtjes indommelde. Even googelen leerde dat de jeugdwerkloosheid in Europa geen 10% is, maar schommelt rond de 20%. De uitersten zijn Duitsland (7%) en Spanje(45%). Frankrijk zit ergens in het midden.

Hoe dramatisch die cijfers ook zijn, het is een grove onwaarheid dat de Franse jeugd ernstig gestoord is en daardoor de economie van het land ontspoort. Verarming van de grote meerderheid is een zieke manier om armoede te bestrijden. Gedurende de laatste 2 eeuwen is op unieke wijze aangetoond dat welstand wordt voortgebracht door een economie waarin ook het inkomen van de werknemers door burgerverzet bevochten is. Zonder die strijd liepen we vandaag nog in lompen, was er geen verbetering van arbeidsomstandigheden geweest, geen gezondheidszorg en voorspoedige geneeskunde, geen algemene geletterdheid, geen informatica, geen vrije tijd of vakantie. De linkse beweging is een onontbeerlijke kracht geweest in deze evoluties, die storend ervaren werden door ondernemers die hun winsten wilden maximaliseren. Als men hen had laten begaan, leefden u en ik nog steeds in negentiende eeuwse sloppen.




Bronnen:
Nuit debout protesters occupy French cities in revolutionary call for change (Guardian)
‘End of term’ protests threaten François Hollande’s labour legacy
Nuit Debout stelt weinig voor (column Mia Doornaert)
Zevende dag (vrt 8/5/16 - zie fragment Doornaert))
"Merci Patron" fragmenten op Youtube
Youth Unemployment Still Unrelenting in Europe



Tags: actueel, ethiek, religie, samenleving

Zie ook het archief